Technologia kanadyjska

Technologia kanadyjska nazywana inaczej szkieletową jest powszechnie stosowana w wielu krajach o klimacie podobnym do występującego w Polsce. Jak wiadomo drewno od zawsze było w Polsce powszechnie stosowanym materiałem, dlatego też wspomniana technologia jest jedną z najczęściej spotykanych i najtańszych form budownictwa drewnianego.

Zalety technologii kanadyjskiej

Nic dziwnego, domy drewniane są przyjazne dla użytkowników i przede wszystkim zdrowe i o wiele tańsze niż domy tradycyjne. Niewątpliwie sam zapach drewna i jego zdolność do samoregulacji wilgotności tworzący własny mikroklimat, wprowadza nas w stan błogiej egzystencji, nieporównywalnej do murowanych czterech ścian. Wszystko to zawdzięczamy dzięki naturalnym materiałom tj. drewno, gips, wełna mineralna z przetworzonego bazaltu, drewniane płyty wiórowe zajmującej ponad 90% objętości materiałowej budynku. Kolejnym plusem technologii kanadyjskiej są nieograniczone możliwości konstrukcyjne, co pozwala postawić budynek parterowy, piętrowy, z piwnicą lub bez z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb i kształtów.

Konstrukcja domów kanadyjskich

Budynki o konstrukcji drewnianej, szkieletowej posadowione są na tradycyjnych ławach lub na płycie fundamentowej, na których należy wykonać izolację przeciwwilgociową wraz z montażem belki podwalinowej.

Ściany zewnętrzne wykonywane są najczęściej z drewna o przekroju 140*38 mm i składają się z warstw (od wewnątrz):
– tynki wewnętrzne, najczęściej z płyt gipsowo-kartonowych
– izolacja paroszczelna połączona z wiatroizolacją układana na zakłady
– wełna mineralna układana pomiędzy słupkami szkieletu
– poszycie zewnętrzne ścian, wraz z usztywniającymi płytami OSB, sklejki wodoodpornej lub płytami włóknowo-gipsowymi
– wiatroizolacja montowana zszywkami do poszycia
– warstwa elewacyjna – tynk cienkowarstwowy pod dodatkowa warstwa płyt styropianowych, siding, oblicówka drewniana, kamienna, ceramiczna

Ściany zewnętrzne wykonywane są najczęściej z drewna o przekroju 89*38 mm i składają się z warstw :
– poszycie płytami g-k, najlepiej podwójnymi, zwiększa to odporność ogniową

Stropy wykonywane są z belek drewnianych o przekroju 38×185 mm układanych w rozstawie co 60 cm. Mocowane są przeważnie na oczepach lub poprzecznej belce montowanej do słupków. Jako elementy nośne stropów można stosować również prefabrykowane belki drewniane, dwuteowe. Przy większych rozpiętościach stosuje się również wzmocnienie w postaci belek stalowych. Pomiędzy belkami stropowymi układa się izolację akustyczną z wełny mineralnej lub szklanej gr. Ok. 15 cm.

Konstrukcja krokwiowa, jętkowo-krokwiowa i płatwiowo-krokwiowa jest najczęściej stosowanym rozwiązaniem konstrukcyjnym. Nie różnią się one od tradycyjnych konstrukcji dachowych stosowanych w budownictwie murowym. Jako poszycie dachu stosuje się blachę, dachówkę, gonty, pokrycie naturalne.