Trochę historii

Beton często nazywany jest sztucznym kamieniem. Historia betonu sięga czasów przed naszą erą. Początkowo używany w Asyrii i w starożytnym Rzymie ok. 200 r. p.n.e. W tamtych czasach tworzono go z mieszany piasku i drobnych kamieni z zaprawą wapienną, który później służył do łączenia kamieni w murach. Już wtedy używano domieszek np. popiołu wulkanicznego, który czynił beton wodoodpornym. Dopiero w latach XIX po wynalezieniu cementu portlandzkiego, materiał ten zaczęto stosować na szeroką skalę, a pierwszą konstrukcję z użyciem betonu (latarnię morską Eddystone w zatoce Plymouth, zwana Smeaton’s Tower) postawił w 1756 John Smeaton. Wynalezienie cementu portlandzkiego przypisywane jest innemu Anglikowi – Josephowi Aspdinowi, który w 1824 uzyskał patent na jego wyrób. W tym czasie zaczęto wykorzystywać beton również do produkcji gotowych elementów budowlanych np. dachówki. Niektóre z tych dachówek można oglądać do dziś, co potwierdza trwałość tego materiału.

Beton dziś

Nowe technologie wpłynęły rozwój tego materiału, sprawiły że jest on zarazem nowoczesny, funkcjonalny i ekologiczny, zachowując przy tym swoją wytrzymałość i trwałość. Dlatego też nie jest kojarzony z nieatrakcyjną szarością i chropowatą powierzchnią, ale za sprawą nowych technologii również pięknie wygląda. Z całą odpowiedzialnością można przyznać, że przyszłość w budownictwie należy do betonu.

Rodzaje betonu

Ze względu na ciężar objętościowy:

ciężki – o ciężarze objętościowym większym niż 2600 kg/m³, wykonywany z zastosowaniem specjalnych kruszyw (np.barytowych, stalowych, manganowych), stosowany jako osłona biologiczna dla osłabienia promieniowania jonizującego; zwykły:
o ciężarze objętościowym od 2200 do 2600 kg/m³, wykonywany z zastosowaniem kruszyw naturalnych i łamanych (piasek + żwir lub piasek + np. kamień bazaltowy) stosowany do wykonywania elementów konstrukcyjnych betonowych i żelbetowych,
o ciężarze objętościowym od 2000 do 2200 kg/m³, wykonywany z zastosowaniem kruszyw porowatych (np. keramzyt) – do wykonywania elementów o podwyższonej izolacyjności cieplnej np. ścian osłonowych, pustaków ściennych i stropowych;

lekki – o ciężarze objętościowym od 800 do 2000 kg/m³, wykonywany z zastosowaniem lekkich kruszyw oraz betonów komórkowych. Betony komórkowe wytwarza się z cementu, piasku, wody i środka pianotwórczego. Betony lekkie stosuje się do wykonywania elementów ściennych i stropowych średniowymiarowych (płyty ścienne i stropowe) i drobnowymiarowych (np.bloczki ścienne, prefabrykowane nadproża).

Ze względu na sposób zagęszczania i wbudowania
natryskowy
walcowany
wirowany
próżniowy

Ze względu na właściwości
jastrychowy
polimerowy – zamiast spoiwa cementowego zawiera polimery; beton cementowo-polimerowy zawiera spoiwa cementowe z dodatkiem polimerów; stosowane w sytuacjach, gdy konieczne jest uzyskanie w krótkim czasie betonu o wysokiej wytrzymałości i niskiej kurczliwości podczas wiązania
ze zbrojeniem strukturalnym (fibrobeton, włóknobeton) – oprócz kruszyw naturalnych zawiera włókna stalowe, szklane lub syntetyczne, stosowane jako betony do wykonywania np. posadzek przemysłowych.
żużlobeton – z dodatkiem rozdrobnionego żużlu do kruszywa
asfaltobeton – bez cementu i wody, zawiera asfalt, mączkę mineralną, piasek, grysy kamienne i żwir – stosowany do wykonywania nawierzchni drogowych
komórkowy – o wysokiej porowatości
autoklawizowany (ACC) – poddany obróbce cieplnej w środowisku pary wodnej

Kierunki rozwoju
wysokowytrzymały
ultra-wysokowytrzymały
przeźroczysty
papierowy
z pianki szklanej
samoczyszczący
geopolimerowy
ekspansywny
samozagęszczalny
siarkowy